GİZLİ SEVDÂ

insanlar söylediklerinizi ya da yaptıklarınızı unutur, 
ama onlara neler hissettirdiklerinizi asla unutmazlar..


GİZLİ SEVDÂ

Hani bir sevgilin vardı
Yedi sekiz sene önce
Dün yolda rasladım
Sevindi beni görünce

Sokakta ayaküstü
Konuştuk ordan burdan,
Evlenmiş, çocukları olmuş
Bir kız ,bir oğlan

Seni sordu.
Hiç değişmedi ,dedim,
Bildiğin gibi
Anlıyordu.

Mesutmuş, kocasını seviyormuş,
Kendilerininmiş evleri...
Bir suçlu gibi ezik,
Sana selam söyledi.

Behçet NECATİGİL


"behçet, tahir ile çocukluk yıllarından beri çok iyi dosttu. bir gün eve yüzünde 
durgun ve hüzünlü bir ifadeyle geldi. bu gibi durumlarda ne olduğunu sorarsam 
çok sert tepki göstereceğinden, sesimi çıkarmadım. behçet odasına gitti. 
daha sonra akşam odasından çıktı. meseleyi anlatmak istediği belliydi. 
'bu gün ne oldu biliyor musun' dedi ve anlatmaya başladı. 
'hani tahir'in bir sevgilisi vardı. yıllar önce ayrılmışlardı. bugün yolda ona rastladım. 
biraz konuştuk. (aynen şiirdeki gibi) evlenmiş, iki çocuğu olmuş, mutluymuş. 
ama bana kalırsa hala tahir'i unutamamış' dedi. bu olay onu çok etkilemişti. 
zaten ertesi gün de, bu şiiri yazdı. şiirin son iki mısrası, onun bu duygu yoğunluğunu ele veriyor:" 
(Alıntı)

Bugün ki blog yazımdan.. "Küçük bir oyun" adında kendime günlük oluşturmaya başladım.. 
Goethe'nin  "İnsan ,her gün en azından küçük bir şarkı dinlemeli, 
iyi bir şiir okumalı, hoş bir resim görmeli ve mümkün olursa 
anlamlı birkaç söz söylemelidir." sözünden esinlenerek 
eskiden Journallerde uygulardım.. arada katılanlar olurdu. 
zamanla DA ya gelme sıklığım azalınca, biraz da "sosyal media" ların bizden 
zaman çalıyor olması kopardı yazı yazmak, resim yapmaktan.
Günde en az yarım saatimi buna harcamam yazma alışkanlığını tekrar kazanmış olurum.
Gmail adresiniz yada blogunuz varsa yorumlarınızı beklerim.